بیش فعالی چیست ؟ علائم ، انواع ، سن تشخیص و درمان بیش فعالی

۱۷۱

درمان بیش فعالی

اختلال ADHD  (بیش فعالی/نقص توجه) را بهتر بشناسیم

 

حتما واژه بیش فعالی را زیاد ‌شنیده اید، متأسفانه خیلی از افراد به محض دیدن کودکی پر تحرک و بازی گوش، سریعا از برچسب بیش فعال استفاده می کنند اما لازمه تشخیص این وضعیت، ارزیابی دقیق و علمی توسط روانشناس یا روانپزشک می باشد.

علائم بیش فعالی

این اختلال در طبقه اختلالات رشدی-عصبی قرار دارد و با علائم خاصی توصیف می شود. قبل از هر چیز باید توجه داشته باشید که این اختلال همانطور که از نامش پیداست، بیان کننده دو مشخصه مهم است: (بیش فعالی و کمبود یا نقص توجه)
در سطح علائم رفتاری؛ تحرک غیر عادی و بی قراری مداوم به صورتی که قرارگیری کودک در یک وضعیت ثابت تقریبا ممکن نباشد، از نشانه های بیش فعالی (فزون کنشی) می باشد.

درمان بیش فعالی
درمان بیش فعالی

در سطح علائم ذهنی؛ عدم یا کمبود تمرکز و توجه و دقت به گونه ای که در اکثر مواقع، استمرار و اتمام در یک تکلیف ممکن نباشد و اخلال در یادگیری کودک را سبب شود، از نشانه های مشخصه بعدی یعنی کمبود یا نقص توجه می باشد.
مطلب مهم دیگر اینکه یک کودک ممکن است فقط یک مشخصه و یا هر دو مشخصه را به صورت همزمان داشته باشد.
البته ممکن است علائم دیگری نیز همراه این اختلال وجود داشته باشد، مانند مشکلات شناختی، اضطراب و بروز افسردگی با افزایش سن کودک.

گاهی مواجه و نگهداری این کودکان سخت و طاقت فرسا به نظر می رسد ولی نکته مهمی که باید در مواجه با کودکان مبتلا به ADHD به یاد داشته باشید این است که هرگز نباید آن ها را مورد قضاوت و ارزش گذاری قرار دهید و نباید آن ها را با عناوین نامناسبی چون بچه بد، بچه بی ادب و… خطاب کنید. قطعا قابل درک خواهد بود که وضعیت و رفتار این کودکان مانند سایر بچه ها، در کنترلشان نیست.

درمان بیش فعالی
درمان بیش فعالی

سن تشخیص بیش فعالی

این اختلال که زمینه ارثی و ژنتیکی دارد، در پسرها شایع تر بوده و از سنین پایین، یعنی حدود ٣ سالگی قابل تشخیص است. باید بدانید که این اختلال فقط مختص کودکان نیست و در سنین بزرگسالی نیز دیده می شود. متاسفانه کودکانی که علائم متوسط یا خفیف این اختلال رو دارند و والدین آن ها توجه و اقدامی در جهت درمان آن ها نمی کنند، در جوانی و بزرگسالی همچنان درگیر این اختلال هستند و از طبعات آن یعنی عدم پیشرفت و مشقت فراوان در ادامه تحصیل، مشکلات ارتباطی و… رنج می برند. هرچند که ممکن است شدت علائم با افزایش سن کاهش یابد و شکل علائم تغییر کند. (بیشتر بی قراری و مشکلات توجه و تمرکز در سنین بالاتر دیده می شود.) با استناد به پژوهش ها، سن طلایی برای اقدام به درمان ADHD تا ١٢ سالگی بیان شده است، البته توجه داشته باشید که هیچ گاه برای اقدام به درمان دیر نیست.

درمان بیش فعالی
درمان بیش فعالی

درمان بیش فعالی

خط اول درمان دارویی این اختلال مصرف قرص ریتالین می باشد که حتما باید توسط روانپزشک تجویز شود.
درمان موثر بعدی، نوروتراپی و استفاده از نوروفیدبک می باشد که می تواند به عنوان مکمل درمان دارویی و یا حتی جایگزین درمان های دارویی استفاده شود. همانطور که در پست های پیشین اشاره کردیم درمان با نوروفیدبک هیچ گونه عوارضی ندارد و ماندگاری طولانی اثرات آن ثابت شده است. جالب است بدانید این روش درمانی برای اختلال ADHD تا ٨۵ درصد موفقیت آمیز گزارش شده است. در کنار درمان هایی که گفته شد، درمان های رفتاری نیز به عنوان مکمل، باعث پیشرفت درمان می شود.
مطلب بعدی اینکه همزمان با درمان های اشاره شده، سبک فرزند پروری و نحوه تعامل والدین و  با کودک نیز باید بررسی و در صورت لزوم اصلاح شود.

درمان بیش فعالی
درمان بیش فعالی

والدین گرامی باید به این نکته توجه داشته باشید که ADHD درمان پذیری واقعا خوبی دارد و نباید از تشخیص این اختلال برای فرزندتان نگرانی بیش از حد داشته باشید. همچنین در بسیاری از موارد افزایش سن با کاهش علائم همراه است، اما این مطلب به این معنا نیست که با گذر زمان این اختلال خود به خود بهبود پیدا می‌کند. حتما تشخیص و مداخله درمانی در اسرع وقت برای کودکان ADHD لازم و ضروری هست. چه بسا با یک بستر تعامل خانوادگی ناکارآمد، وضعیت آن ها رو به وخامت خواهد رفت چون این کودکان مستعد لجبازی و پرخاشگری، آسیب رساندن و آزار دیگران و… هستند.

جهت استفاده از خدمات درمانی بیش فعالی و نورفیدبک و رزرو نوبت با متخصصان می توانید با شماره های زیر تماس بگیرید

02122636858 – 09212773724

 

مطالب پیشنهادی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.